Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/996 K.2022/12596

Sanığın, İnönü Mahallesi, Ankara Caddesi No

9 İstanbul adresinde bulunan dükkanda ruhsatsız faaliyette bulunması sebebiyle iş yerinin 03.01.2013 tarihinde mühürlenmesine rağmen 13.11.2013 tarihinde mührü kırarak faaliyetine devam etmek suretiyle müsnet suçu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; dosya kapsamındaki delillere ve UYAP kayıtlarına göre sanığın 03.01.2013 tarihli mühür bozma eylemi nedeniyle 19.11.2013 tarihli iddaname ile İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı ve Mahkemenin 15.04.2014 tarih ve 2013/598-2014/203 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

yine aynı iş yerine ilişkin 01.10.2013 tarihli mühür fekki zaptının bulunduğu ve bu eyleme ilişkin 06.11.2013 tarihli dilekçe ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, aynı yere ilişkin farklı tarihlerde işlenen mühür bozma suçlarının, düzenlenen ilk iddianame tarihine kadar zincirleme mühür bozma suçunu oluşturacağı;

ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli, 2014/847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, daha evvel zincirleme suça dâhil olan bir suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak kesinleşen hükme konu fiiller de göz önüne alınarak zincirleme suç hükümleri uygulanarak tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınarak; anılan dava dosyasının ve varsa başka dosyalarının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine konması,

suç ve iddianame tarihlerine göre, mükerrer dava olup olmadığı ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,