KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2019/10073 E., 2020/711 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Çocuğun Soy Bağını Değiştirmek
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.11.2010 tarihinden, hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 10.09.2013 tarihine kadar zamanaşımı süresinin durduğu, bu nedenle temyiz inceleme tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;
1- 4721 sayılı TMK’nin 285 ve 295. maddelerindeki “evlilik birliği devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üç yüz gün içerisinde doğan çocuğun babası kocadır ve başka bir erkek ile soybağı bulunan çocuk, bu bağ geçersiz kılınmadıkça tanınamaz.” düzenlemeleri karşısında; evlilik birliği devam ederken doğan evlilik dışı çocuğun, biyolojik babası üzerine derhal kayıt edilmesinin mümkün olmadığı ve resmi nikahlı eşin üzerine kaydedilmesinin yasadan kaynaklanan zorunluluk olduğu, bu nedenle yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
2- Kabule göre de;
a) Sanığın, Hüseyin Keskinoğlu ile olan ilişkisinden doğan ... isimli çocuğu, 22.09.2005 tarihinde beyanda bulunup, resmi nikahlı eşi ile kendisinin çocuğu gibi nüfusa kaydettirmek suretiyle çocuğun soy bağını değiştirme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2015 tarihli, 2015/412 esas ve 2015/286 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın nüfus müdürlüğüne beyanla nüfusa kaydettirmekten ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 231. maddesindeki "çocuğun soy bağını değiştirme" suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2019/10073, K. 2020/711, 3 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama