Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10092 K.2023/4846

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli ve 2014/194 Esas, 2015/533 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri ile uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kira sözleşmesini, kardeşi olan katılanın isteği ile onun adına imzaladığına ve suçsuz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, kardeşi olan ve cezaevinde bulunan katılana ait evi, katılanın yazılı veya sözlü vekâletini almadan kiraya verdiği ve kira sözleşmesini onun yerine imzaladığı iddiasıyla özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sanık savunmasında, katılanın isteği ile kira sözleşmesini imzaladığını beyan etmiştir. 3. Tanık S.S. beyanında; sanığın, kardeşinin cezaevinde olduğunu, bu nedenle eviyle kendisinin ilgilendiğini söylediğini, sanığın kira sözleşmesine kardeşi yerine imza attığını beyan etmiştir. 4. Mahkemece sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın ve tanıkların beyanları, suça konu kira sözleşmesi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği görülmekle, sanığın katılanın isteği üzerine kira sözleşmesini imzaladığı yönündeki temyiz nedenleri yerinde görülmemiş ve hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli ve 2014/194 Esas, 2015/533 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,