Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10304 K.2023/4227

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2014/263 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun soybağını değiştirme suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 231 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Aynı suçtan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...'un gayrimeşru bir ilişki neticesinde hamile kaldığı, olayı güzellik salonu işleten sanık ...'nın öğrendiği ve ...'a, haklarında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanıklar ... ve ...'e çocuğu vermeyi teklif ettiği, ...'un bunu kabul ettiği, çocuğun doğumdan hemen sonra ... ve ... çiftine verildiği, bunun üzerine, muhtar olarak görev yapan ve aynı dosyada hakkında açılan resmi belgede sahtecilik suçundan beraat kararı verilen temyiz dışı sanıkAhmet'in, ... için sahte doğum belgesi düzenlediği,

temyiz dışı sanık ...'in de Etimesgut İlçe Nüfus Müdürlüğüne gittiği, sahte doğum belgesini kullanmaksızın ...'dan ... ... isimli mağdur çocuğu kendisi ve eşi ...'ten doğmuş gibi beyan ettiği ve kendi nüfuslarına yazdırdığı, bu şekilde sanık ...'nın, temyiz dışı sanıklarla fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek mağdur çocuk ...'in soybağının değiştirilmesi suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Temyiz dışı sanıklar ..., ..., ... ve ... Ü. ile tanık ... ...'nın beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğüne ait 08.02.2012 tarihli Doğum Bildirimi Tutanağı'nın, babanın beyanına göre düzenlendiği, çocuğun adının ..., soyadının ..., anne adının ... ve baba adının ... olarak kayıt altına alındığı anlaşılmıştır.

5. Sanığın, temyiz dışı sanık ...'in telefonuna 05-06.12.2012 tarihinde gönderdiği kısa mesajların rızaen tutanak altına alındığı görülmüştür.

6. Mağdur çocuğun çocuk esirgeme kurumuna teslim edildiğine dair tutanak dava dosyasına eklenmiştir.

7. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin olunarak denetlenmiş ve inceleme konusu karar tarihinden önce verilip kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, kızı olan tanık ...'nın okul arkadaşı olan temyiz dışı sanık ...'un gayrimeşru şekilde hamile kaldığını öğrendiği, bu hususu çocukları olmayan temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile paylaşıp çocuğu almak isteyip istemediklerini sorduğu, adı geçen çift ile temyiz dışı sanık ...'un bu teklifi kabul etmeleri üzerine mağdur çocuk ...'in, ... ve ... adına nüfusa kaydedildiği ve bu şekilde temyiz dışı sanıklarla iştirak hâlinde çocuğun soybağını değiştirme suçunu işlediği, sanık ikrarı ve temyiz dışı sanıkların beyanları, tanık ...'nın anlatımları ve sanığın ...'e gönderdiği 05-06.12.2012 tarihli mesaj içerikleri itibarıyla sabit olmakla, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtildiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı gereği bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2014/263 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,