Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10441 K.2020/1086

Sanığın daha önceden gerçekleşen oto satışından kaynaklanan borcuna karşılık kargo yoluyla müşteki ...'a suça konu sahte olduğunu bildiği çeki vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın müştekiye çek değil senet verdiğini ve çek üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını, kargo ile çek göndermediğini savunması karşısında;

gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından sanık ve müştekinin suç tarihinden önceki, resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte çekteki yazı ve imzaların kimin eli ürünü olduğuna ilişkin bilirkişi raporu alınması, sanığın çeki ciro ederek kendisine kargo ile gönderdiğini beyan eden müştekiden bu hususta tanığı bulunup bulunmadığının sorulması,

var ise celbi ile beyanlarının tespiti ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin ve farklı yöndeki beyanların hangisine neden üstünlük tanındığı tartışılmaksızın eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,