Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10869 K.2023/8236

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/506 Esas, 2015/816 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimi ile infazdan sorna denetimli serbestlik tedbirine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde özetle; kimliği polise kendi isteğiyle verdiğini, bu kimlikle herhangi bir kanunsuz eylem yapmadığını, “aynı olaya” ilişkin tekerrüre esas sabıkası bulunmadığını, ceza evinde olmasına sebep olay haricinde bir sabıkasının da olmadığını, sabıkasındaki olayda sırf orada bulunduğundan ceza aldığını, ailevi zorunluluklar nedeni ile yaptırdığını, oğlunun çok küçük olduğunu, ailesinin çaresizlik içinde olduğunu, pişman olduğunu, kararın geri bırakılmasını, ertelenmesini savunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İddianamede özetle; hakkında yakalama kararı bulunan sanığın kollukça yapılan kimlik kontrolünde tamamen sahte düzenlenmiş nüfus cüzdanını emniyet görevlilerine verdiğinden bahisle cezalandırılması istenmiştir. 2. Sanık, suçu ikrar etmiştir. 3. Dosya kapsamındaki uzmanlık raporundan, Mahkeme gözleminden ve nüfus cüzdanı aslından, nüfus cüzdanının sahte ve aldatıcılık kabiliyetini haiz olduğu anlaşılmıştır. 4. Mahkemece suçun sübut bulduğu gerekçesi ile yukarıdaki şekilde mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/506 Esas, 2015/816 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,