Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10881 K.2022/14925

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarihli, 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının tayin ve takdiri hakime ait olup,

yasal unsurlarının tam olup olmadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda CMK'nin 217/1. maddesi uyarınca gözlem yapılması gerektiği ve suça konu bonoların bankaya teminat olarak ne zaman verildiği, farklı zamanlarda verilip verilmediği konusunda bilgi veya belge olmadığı anlaşılmakla, suça konu bono asıllarının emanetten getirtilerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması,

aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının ve sanığın suça konu bonoları bankaya teminat olarak ne zaman verdiği ve farklı zamanlarda verilip verilmediğinin kesin olarak belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile zincirleme resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,