Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10904 K.2022/6697

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusu sırasında beyan ettiği adrese Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesi usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağından, sanık müdafisinin 20.05.2015 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmün gerekçesi bir bütün halinde değerlendirildiğinde zincirleme suçun koşullarının oluştuğunun kabul edildiği anlaşıldığından tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.