Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10937 K.2022/21088

Sanığın, kaçak olarak yurt dışına gitmek amacıyla kimlik bilgilerini bilmediği bir kişiden almış olduğu sahte pasaport ile Atatürk Hava Limanından İsviçre'ye gittiği, hava limanında İsviçre Emniyet Görevlilerince sanığın pasaportunun sahte olduğunu anlaşılması üzerine sanığın sınır dışı ederek Türkiye'ye geri gönderildiği, sahte pasaportun İsviçre makamlarınca sanığın elinden alınmış olması dolayısıyla pasaport üzerinde sahtecilik yönünden ekspertiz raporunun aldırılamadığının iddia ve kabul edildiği olayda;

1-Belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olduğu ve suça konu belge aslının aldatma niteliği yönünden bir değerlendirme yapılmadığı da göz önüne alınarak, İsviçre adli makamlarından istinabe yoluyla suça konu belge aslı araştırılarak duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde belge aslının dosya içinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, aldatma kabiliyeti hususunda gözlem yapılmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,