Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11004 K.2023/4060

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli ve 2014/522 Esas, 2015/355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç ile ilgisi olmadığına, aracı kiraladığına, dolandırılanın kendisi olduğuna ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın sevk ve idaresindeki ticari araçta ihbar üzerine yapılan kontrolde, üzerinde takılı bulunan plakaların şasi numarası ile örtüşmediğinin tespit edildiği, yaptırılan kriminal inceleme neticesinde söz konusu plakaların sahte olup ilk nazarda aldatıcılık niteliklerinin bulunduğu tespitinin yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık kolluk beyanında üzerine atılı suçlamayı kabul ederek paraya sıkışık olduğundan, binmek üzere aldığı aracı ticariye çevirdiğini, görse tanıyamayacağı bir kişiden 100 TL karşılığında plakaları ve taksimetreyi alarak kullanmaya başladığını ifade etmiş; kovuşturma aşamasında ise suçlamayı kabul etmediğini, iddianamede geçen aracı ... ... Otomotivden 10-15 gün önce kiraladığını, plakasının sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiş ancak söz konusu kiralama işlemine ilişkin herhangi bir belge sunmamıştır.

3. Kriminal rapor ile, suça konu plakalarda soğuk mühür izinin bulunmadığı tespitinin yapılmış olduğu anlaşılmıştır.

4. Yapılan yargılama neticesinde, sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

5. Suça konu iki adet plaka ile taksimetrenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği ve denetime imkan sağlayacak şekilde dosya arasına alınmış olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın sahte plaka kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; suç tarihinden önce yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 30 uncu maddesine göre, tescil plakalarında işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının, anılan maddede 09.09.2011 tarihli ve 28049 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğ'in 3 üncü maddesiyle yapılan değişiklikle de,

bu tarihten itibaren yalnızca plaka basım işini gerçekleştiren kuruluşun mührünün bulunmasının zorunlu olduğu hususu ile belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini ... ait olup ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2003 tarihli ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarihli 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin,

aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği gözetilerek; suça konu plakalar ile ilgili İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarının 13.03.2014 tarihli ekspertiz raporunda, plakalarda tescil işlem birimine (E.G.M.) ve plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşa (T.Ş.O.F.) ait herhangi bir soğuk mühür izinin bulunmadığının tespit edilmesi ve dosyada aslı bulunan suça konu tescil plakaları üzerinde Heyetimizce yapılan gözlemde, suç tarihi itibarıyla bulunması gereken plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşa (T.Ş.O.F.) ait soğuk mühür izlerinin bulunmadığının,

mevcut haliyle yapılan sahteciliğin ilk bakışta fark edilebildiğinin ve aldatma niteliği bulunmadığının belirlenmesi karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli ve 2014/522 Esas, 2015/355 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,