Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11123 K.2021/3445

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.03.2015 tarih 2015/2507 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 5490 sayılı kanuna muhalefet suçundan dava açılmasına ve gerekçeli kararda bu suçtan cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, belirtilen suç yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ...’in gayri resmi olarak beraber yaşadığı ...’dan olma .... adlı çocuğunu 02.07.2013 tarihinde ...’ten doğma göstererek, beyana dayalı şekilde nüfusa kaydettirdiği, ...’nın bu duruma karşı çıkması sonucu bu defa ... adıyla ana adı ... olacak şekilde yeniden bildirim yaptığı, mükerrer olan önceki kaydın silinmesi için Sanık ...’in köy muhtarı olan sanık ...’ı azmettirerek aslında ölmediğini bildikleri.... hakkında düzenlenen sahte MERNİS ölüm tutanağını imzalattırıp onaylatmak suretiyle kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen somut olayda;

sanıkların sahtecilik bilinç ve iradesi ile hareket etmedikleri, görevinin gereklerine aykırı hareket eden sanık ...’ın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu, sanık ...’in eyleminin de bu suça azmettirmek olacağı gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülerek kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan hükümler verilmesi,