Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11145 K.2023/7786

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/228 Esas, 2015/779 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosyasının yeniden incelenmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikayetçi tarafından bankaya ibraz edilen çekin sahte olduğunun anlaşılması üzerine başlatılan soruşturmada, şikayetçi, çeki temyiz dışı sanık ...'dan aldığını beyan etmiş, ... ise çeki sanık ...'dan aldığını söylemiş, sanık ... hakkında üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Temyiz dışı sanık ..., çeki kömür sattığı sanık ...'dan aldığını beyan etmiştir.

3. Sanık soruşturma aşamasında; ... ile geçmiş dönemde alışverişleri olduğunu, ancak bahsedilen çeki hiç görmediğini, kendisinin çeki vermediğini beyan etmiş; mahkemedeki sorgusunda ise; çeki, ağabeyi İ. K.'dan aldığını, ...'nun ağabeyine kömür satacağını, bu kömür alışverişi nedeniyle ağabeyinden aldığı çeki Hamza'ya verdiğini savunmuştur.

4. Tanık İ. K. ise sanığın beyanlarını doğrulamamış, çekten haberinin olmadığını, ... ile alışverişinin olmadığını beyan etmiştir.

5. Mahkemece, sanığın aşamalarda değişen beyanları, tanık ifadesi, dosyada yer alan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği, Elbistan Ağır Ceza mahkemesinin 30.05.2002 tarihli ve 2001/65 Esas ve 2001/83 Karar sayılı ilamının, Mahkemece tekerrüre esas alınan Kayseri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/28 Esas ve 2009/424 Karar sayılı ilamından daha ağır hükümlülük içerdiği, bu sebeple bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, dışında hükümde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/228 Esas, 2015/779 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki tekerrüre esas alınan mahkeme bilgilerinin " Elbistan Ağır Ceza mahkemesinin 30.05.2002 tarihli ve 2001/65 Esas ve 2001/83 Karar sayılı" ilam olarak değiştirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve ve 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,