Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11246 K.2022/4632

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.09.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 08.02.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1) Yapılan sahtecilikte aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tayin ve takdirinin hakime ait olduğu, Mahkemece suça konu senet üzerinde inceleme yapıldıgı zapta geçildiği halde aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının belirlenmediği anlaşılmakla, söz konusu belgelerin hakim tarafından tekrar incelenip, suça konu belgede aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2) Kabule göre de;

a) Suça konu çekte zorunlu unsur sayılan keşide yeri, tarihi, muhatap ve bedele ilişkin hususların bulunmaması nedeniyle çekin özel belge vasfında bulunduğu nazara alınmadan ve bu haliyle eylemin TCK’nın 207/1. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,