Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11307 K.2022/13526

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç adının “5809 sayılı Kanun'a aykırılık” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 tarihli, 2011/3-222 esas ve 2012/5 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CMUK’nin 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği.

14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının 14.04.2011 tarihinden itibaren 3.000,00 TL'ye çıkartılmış olması karşısında, sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan ön ödemeye esas alınan 1.018,00 TL'nin miktar itibarıyla belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, sanık müdafisinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.