Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11677 K.2023/6681

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Burhaniye 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2015/262 Esas, 2015/647 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, müvekkil ile katılan arasında mevcut bir kira sözleşmesi olduğu, bu kira sözleşmesinin sahte olamayacağı, yine cezanın seçenek yaptırımlara ne sebeple çevrilmediği hususunun gerekçelendirilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan arasında kabullerine göre uzun yıllardan beri devam eden kira sözleşmesi bulunduğu, sanığın elektrik borcunu ödememesi ve kira bedelinde artış yapmaması sebebiyle aralarında husumet oluştuğu, sanık elektriğin kesilmesi üzerine katılanın bilgisi olmaksızın katılan yerine de imzaladığı kira kontratını... Elektrik A.Ş isimli şirkete sunarak elektrik kullanımına devam ettiği , bu suretle katılan adına kiralayan sıfatıyla kira sözleşmesini elektrik şirketine ibraz etmek suretiyle kullandığı iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında suçunu ikrar etmiştir.

4. Yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde ikrara yönelik savunması, kiralama sözleşmesi , katılan beyanı birlikte değerlendirildiğinde özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine, kasıtlı suçtan 2 yıldan fazla mahkumiyetinin olması nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin inceleme konusu hüküm verilmiştir.

5. Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Dosya kapsamı itibarıyla taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğunun sabit olduğu anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 211 inci maddesinde düzenlenen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suç tarihinin gerekçeli kararda 2015 olarak yazılması, suç tarihinin kira sözleşmesinin elektrik aboneliği açmak için kuruma ibraz edildiği tarih olduğu, zamanaşımı hükümlerinin uygulanması ihtimaline binaen sözleşmenin kuruma ibraz edildiği tarihin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesinden sonra hukuki durumun tayini gerektiğinin gözetilmemesi ,

3. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan alınan Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.1991 tarihli ve 1991/13 Esas, 1991/88 Karar sayılı hükümlülüğünün 03.01.2009 tarihinde infaz edildiği dikkate alındığında suç tarihi belirlendikten sonra tekerrür hususunun gözetilmesi gerektiği,

Nedenleriyle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2015/262 Esas, 2015/647 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,