Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11737 K.2023/7356

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2014/676 Esas, 2015/557 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci madde uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmama gerekçesinin yasal olmadığı, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması ile re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın Garanti Bankası... Şubesine ait, keşidecisi ...'ın yetkilisi bulunduğu ... Otomotiv .... Ltd. Şti.olan 30.10.2011 keşide tarihli ve 12.500,00 TL bedelli çalıntı boş çeki doldurularak piyasaya sürüldüğü çekin bankaya ibrazında sahte olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında, olay tarihinde...Finans isimli iş yerinin sahibi ve müdürü olduğunu, suça konu çekin şirketi adına yazılmış ve işlem görmüş olmakla birlikte keşideci firmayı hatırlayamadığı beyan etmiştir.

3. Adli emanetin 2012/149 sırasında muhafaza altına alınan çekin incelenmesi neticesi kriminal Polis Laboratuvarının 25.02.2013 tarihli ve 2013/1117 sayılı ekspertiz raporuyla çekin ön yüzündeki tanzim ilgili el yazılarının sanığın eli mahsulü olduğu tespit edilmiştir.

4. Mahkemece sanık ve müdafinin savunması, katılan ve vekilinin beyanı, diğer kayıt ve belgeler birlikte değerlendirilerek sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu ve katılanın maddi zararının bulunmadığı yönündeki beyanı da gözetilerek,

sanığa yüklenen ve soyut tehlike suçu niteliğinde olan "resmi belgede sahtecilik" suçu neticesinde ne gibi somut zarar oluştuğu irdelenip gerekçeye yansıtılmadan, sabıkasız olması, geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimleri ile duruşmadaki iyi hali ve şahsi ve sosyal durumu dikkate alınarak tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaate varıldığından hapis cezası ertelenen ve suç tarihinde engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, yasanın aradığı objektif ve subjektif şartlar tartışılmadan, zararın giderilmediği şeklindeki hatalı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

a) Sanığa hükmolunan ve ertelenmiş olan hapis cezası 1 yıl 8 ay hapis cezası olup bu ceza kısa süreli hapis cezası olmadığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince aynı Kanun'un 53 üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hakları hariç olmak olmak üzere, birinci fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken bu konuda bir karar verilmemiş olması,

b) 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." şeklindeki yasal düzenleme karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 tarih ve 6-230/32 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki deneme süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağından, mahkemece 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, belirlenecek olan denetim süresinin alt sınırının ceza miktarı olan 1 yıl 8 ay dan az olamayacağı gözetilmeden hüküm fıkrasında 1 yıl denetim süresi belirlenmiş olması,

c. Mahkemece adli emanetin 2012/149 sırasında kayıtlı çekin akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2014/676 Esas, 2015/557 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,