Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11972 K.2023/5676

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2015/327 Esas, 2015/606 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu(5237 sayılı Kanun)’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyizleri, herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'a ait olup, suç tarihinde sanık ...'in sevk ve idaresindeki, içerisinde kaçak sigara ele geçirilen araçta takılı olan 31 KBR 78 sayılı plakaların sahte olduğunun tespit edildiği; uzmanlık raporuna göre, suça konu plakaların tamamen sahte olarak oluşturulduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu; 17.02.2015 tarihli tutanak uyarınca sanıkların savunmalarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı kabul edilerek haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmalarına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça konu plakalar ile ilgili Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 02.04.2015 tarihli ekspertiz raporunda, üzerinde basılı bulunması gereken soğuk mühür izlerinin bulunmadığının belirtilmesi, ayrıca Mahkeme hakimi tarafından duruşmada yapılan gözlemde de plakalar üzerinde herhangi bir mühür izinin olmadığının tespit edilmesi karşısında; suç tarihinden önce yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 30 uncu maddesine göre;

tescil plakalarında, işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının, anılan maddede 09.09.2011 tarih ve 28049 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik'in 3 üncü maddesiyle yapılan değişiklikle de bu tarihten itibaren yalnızca plaka basım işini gerçekleştiren kuruluşun mührünün bulunmasının zorunlu olduğu, suç tarihi itibarıyla plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşa (TŞOF) ait soğuk mühür izlerinin olmadığının rapor ve mahkeme gözlemi ile belirlenmesi,

mevcut haliyle yapılan sahteciliğin ilk bakışta fark edilebilir olması nedeniyle aldatma niteliğinin bulunmaması karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanıkların beraati yerine, haklarında mahkûmiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2015/327 Esas, 2015/606 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,