Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/1229 K.2020/203

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca suçun işlendiği tarihten hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 22.10.2009 tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra ve denetim süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 18.01.2011 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın, müşteki ... adına oluşturulan sahte ... cüzdanı talep belgesi ile ... müdürlüğünden sahte ... cüzdanı alarak kullandığının iddia ve kabul edilmesi karşısında; sanığın fiillerinin zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu halde TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanmaması ve hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle yeniden yapılan yargılamada hakkındaki hüküm açıklanırken 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca erteleme kararı verilemeyeceği gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak: Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 12,10 TL'nin altında olması nedeniyle hazineye yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi, Adli emanetin 2007/1574 sırasında kayıtlı suça konu belgelerin akıbeti hakkında bir karar verilmemiş olması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, yargılama giderlerine ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “12,10 TL yargılama giderinin hüküm tarihi itibarıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den daha az olması nedeniyle,