Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/1303 K.2019/5779

I- Katılanın temyiz talebinin incelenmesi

21.01.2014 tarihinde usulüne uygun olarak yüzüne karşı tefhim olunan kararı yasal süresinden sonra 18.02.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan katılanın temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık müdafiinin temyiz talebinin sanık hakkında kurulan beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesine ilişkin olduğu kabul edilerek bu talep ile sınırlı inceleme yapılmıştır.

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanık ...’ın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine" paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/1. maddesine göre, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması ve suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hâlinde hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilebileceği; sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlara konu “karşılıksız çek keşide etme” fiilinin hükümden önce 03.02.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak,

aynı gün yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanunu’nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile suç olmaktan çıkarıldığı gözetilmeden, “Sanığın katılanın zararını gidermemiş olması ve sanığın katılanın zararını gidermeyi kabul etmemesi nedeniyle” şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK’nin 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. Kabule göre;

a) Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine TCK’nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun sanığın kendi alt soyu dışında kalan kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,