Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/1411 K.2022/9806

Sanığın 01.04.2015 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, mahkemenin, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden talebi itiraz olarak değerlendirip Ağır Ceza Mahkemesine gönderdiği ve Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddine karar verdiği anlaşılmakla, sanığın temyizinin yalnızca mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlendiğinden, tebliğnamedeki "iade" isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,