Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/1556 K.2019/1873

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 30.01.2019 tarihli ve 2018/16948 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.02.2019 tarih ve KYB-2019/11119 sayılı ihbarname ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2014 tarihli ve 2012/820 esas, 2014/432 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 203/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 150 tam gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-d maddesi gereğince kafe-bar türü eğlence yerlerine 150 gün süre ile gitmekten yasaklanması tedbirine çevrilmesine ilişkin Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2018 tarihli ve 2018/315 esas, 2018/473 sayılı kararının kesinleşmesini takiben, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 203/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-d maddesi gereğince kafe-bar türü eğlence yerlerine 150 gün süre ile gitmekten yasaklanması tedbirine çevrilmesine yönelik Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2018 tarihli ve 2018/315 esas, 2018/473 ayılı kararının,

1- "Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2018 tarihli ve 2018/315 esas, 2018/473 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirilerek;

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, ilk hükümde sanığın atılı mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 203/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına rağmen,

açıklanan hükümde ise anılan Kanun'un 203/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 150 tam gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra atılı adlî para cezasının seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 50/1-d maddesi gereğince kafe-bar türü eğlence yerlerine 150 gün süre ile gitmekten yasaklanması tedbirine çevrilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2- Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2018 tarihli ve 2018/315 esas, 2018/473 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

Anılan Mahkemenin 27/06/2018 tarihli ve 2018/315 esas, 2018/473 sayılı kararı ile dosyadan el çektiği gözetilmeden, dosyayı yeniden ele alarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- İhbarnameye konu (2) no‘lu istem yönünden yapılan incelemede;

Mahkemece karar verilip dosyadan el çekildikten sonra, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 07.09.2018 tarihli ve 2018/2-32014 ilamat sayılı yazısı üzerine dosyanın tekrar ele alınarak ceza miktarını değiştirecek şekilde 03.10.2018 tarihli 2018/315 Esas ve 2018/473 Karar sayılı tavzih kararı verilmesinin hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek, 03.10.2018 tarihli ek kararın hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla, ihbarnameye konu edilen (2) no‘lu istem kanun yararına bozma konusu yapılmamıştır.

2- İhbarnameye konu (1) no‘lu istem yönünden yapılan incelemede;

Mahkemenin 03.10.2018 tarihli 2018/315 Esas ve 2018/473 Karar sayılı ek kararının hukuki sonuç doğurmayacağının kabulü ile 27.06.2018 tarihli 2018/315 Esas ve 2018/473 Karar sayılı ilama hasren yapılan incelemede;