Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/1588 K.2022/8896

1) Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2014 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, kararın gerekçe bölümünde sanığın sahte fatura düzenleyerek vergi kaçakçılık suçunu işlediği kabul edildiği hâlde, sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması suretiyle, hükmün karıştırılması,

2) Kabule göre de; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,