Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/1731 K.2023/8173

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli ve 2018/4452 Esas, 2018/6607 Karar sayılı bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2018 tarihli ve 2018/514 Esas, 2018/757 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezasından, Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2013 tarihli ve 2012/2845 Esas,

2013/739 Karar sayılı kararı ile verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının mahsubu ile neticeten 3 ay 3 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.02.2019 tarihli, 2019/3069 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebinin ileri sürülmediği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan ve kendi kimlik bilgilerini ihtiva eden sahte olarak hazırlanıp düzenlenen sürücü belgesi ile üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan ancak H.Y.'nin kimlik bilgilerini ihtiva eden sahte olarak hazırlanıp düzenlenen nüfus cüzdanını düzenletip kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Bozma kararı üzerine Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2845 Esas ve 2013/739 Karar sayılı dava dosyası getirtilip incelenmiş, temyize konu işbu davada ile söz konusu davada sanığa yüklenen eylemlerin zincirleme şekilde işlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu beirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 inci maddesi uyarınca duruşmaya getirtip incelediği suça konu belgelerin aldatıcılık niteliklerinin bulunduğunu, temyize konu işbu dava ile Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2845 Esas ve 2013/739 Karar sayılı davasındaki sanığa yüklenen eylemlerin zincirleme biçimde işlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunu kabul eden Mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki buna ilişkin bozma nedeni olarak gösterilen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

3. Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2018 tarihli ve 2018/514 Esas, 2018/757 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ve aşağıda gösterilen bozma sebepleri dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

a. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

b. Adli emanette kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda tereddüte neden olacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2018 tarihli ve 2018/514 Esas, 2018/757 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının üçüncü paragrafına "cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının onuncu paragrafından "TCK 54 maddesi gereğince" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,