Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/1902 K.2019/4813

Nüfus kaydına göre, Kocaeli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli 2014/1064 Esas ve 2015/346 Karar sayılı kararı ile sanığın kısıtlandığı ve kendisine vasi atandığı anlaşılmış ise de.

UYAP üzerinden yapılan incelemede, belirtilen vesayet kararının, sanığın bir yıldan fazla süreyle özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkûm edildiği gerekçesiyle verildiği, ancak sanığın Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunmaktayken, 03.05.2015 tarihinde tahliye olması ve Türk Medeni Kanunu'nun 471. maddesinde yer alan “Özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkûmiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayet, hapis halinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkar.” şeklindeki yasal düzenleme karşısında, gerekçeli kararın sanığa tebliğine bir engel bulunmadığı;

sanığın bilinen en son adresinin, 26.11.2013 tarihli temyiz dilekçesinde bildirdiği “İmaret Yokuşu Kemal Paşa Mahallesi Sayın Apt. No:24/10 İzmit/Kocaeli” adresi olduğu ve bu adrese doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işlemi usulsüz olmakla birlikte, aynı Kanun'un 32. maddesindeki “tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır” hükmünün de göz önünde bulundurulmasının gerekeceği;

sanığın, 16.11.2018 tarihinde bulunduğu yerdeki hakime havale ettirmeden postaya vermek suretiyle göndermiş olduğu temyiz dilekçesinde, yokluğunda verilen hükmü 12.11.2018 tarihinde öğrendiğini belirttiği, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 22.11.2018 tarihinde dilekçenin Mahkemeye ulaştığı ve hakim havalesinin de aynı