Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/2 K.2019/785

Olay tarihinde kamu görevlisi olan sanık ...'ın 30.10.2013 günü 23.45 sıralarında karayolu ile yurtdışına çıkış yapmasına karşın hemşehrisi olması nedeniyle tanıdığı ve ....

Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi ve Araştırma hastanesinde uzman doktor olarak görev yapan sanık ... tarafından aynı gün hastanede yatış işlemlerinin yapıldığı, 04.11.2013 tarihine kadar hastanede tedavi gördüğüne dair sahte evraklar tanzim edilip, 04.11.2013 tarihinde 45 günlük sağlık kurulu raporu düzenlenmek suretiyle sanıkların iştirak halinde kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ...'ın 30.10.2013 tarihinde yurt dışına çıktığı ve 23.12.2013 tarihine kadar .... 'da bulunduğunun sanık beyanları ve yurda giriş çıkış belgeleri ile sabit olduğu,

sanığın kamu görevlisi olması nedeniyle 31.10.2013 tarihinde iş yerinde bulunması gerekirken yurt dışına çıkış yaptığından 31.10.2013 tarihinde hastanede tedavisinin devam ettiğine ilişkin tek tabip raporu düzenlenerek ilgili kuruma ibraz edildiği,

31.10.2013-04.11.2013 tarihleri arasında sanık ... hastanede bulunmamasına rağmen hakkında tedaviye yönelik hasta kayıtlarının tutulduğu ve 04.11.2013 tarihinde hastanın hastanede bulunmadığı tespit edilmesine karşın hakkında sağlık kurulu raporu düzenlendiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,

30.10.2013 tarihinde yapılan tetkik ve tahlil sonuçlarına göre sanık hakkındaki pnömani ve kronik obstrüktif akciğer hastalığı teşhislerinin doğru olup olmadığı ve suç tarihi itibariyle 45 gün istirahat gerektirir tahlil ve tetkiklere yansıyan bir rahatsızlığının bulunup bulunmadığı yönünde göğüs hastalıkları uzmanından bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 211. maddesi kapsamında gerçek durumun belgelenmesi amacıyla kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçu niteliğinde olup olmadığı tartışılmadan eksik araştırma ve gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2019 tarihinde oy birliği ile kabul edildi.