Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/20 K.2019/2928

Hükmün açıklandığı 06.11.2018 tarihinde sanık ...’ün başka suçtan dolayı hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle; hüküm tefhim edilirken hüküm fıkrasına 5271 sayılı CMK'nin 263/1 maddesi gereğince “ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceğinin” de yazılması ve bu hususun da tefhim edilmesi gerektiği halde, bu hususun hüküm fıkrasına yazılmamış ve tefhim edilmemiş olması nedeniyle;

temyiz süresinin tefhim tarihi olan 06.11.2018 tarihinde başlamayacağı, sanığın temyiz dilekçesinin tarihi olan 15.11.2018 tarihinin hükmü öğrenme tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla sanığın öğrenme üzerine ve yasal süre içerisinde hükmü temyiz ettiği kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ... ve ...’ın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

Mahkemece uyulmasına karar verilen, Dairemizin 17.05.2018 tarih ve 2016/1389 Esas-2018/4701 Karar sayılı bozma ilamına konu, Mahkemenin 13.05.2014 tarih ve 2013/338 Esas-2014/267 Karar sayılı ilamınına yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakları bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,