Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/2168 K.2019/6985

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1)5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı dikkate alındığında;

tüm dosya kapsamından suça konu on dört adet bononun katılana aynı anda verildiğinin anlaşıldığı somut olayda bonoların farklı tarihlerde düzenlendiğine ilişkin kesin bir delilin bulunmaması nedeniyle eylemin kül halinde 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, ancak sahte belge sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde suçun zincirleme şekilde işlendiği kabul edilerek cezanın TCK'nin 43. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

2)Sanık hakkında TCK'nin 204/1 ve 43. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, sonuç cezanın "2 yıl 1 ay" yerine hesap hatası yapılarak "1 yıl 13 ay" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması,

4)Suça konu belgelerin denetime de olanak verecek şekilde dosyada delil olarak saklanmalarına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken TCK'nin 54/1.maddesi kapsamında dosyada delil olarak saklanmalarına karar verilmesi,