Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/2572 K.2019/9945

5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 8. fıkrasının son cümlesi hükmü uyarınca 26/05/2004 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14/12/2009 tarihine kadar bazı kesintilerle dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 28/12/2017 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14/12/2009 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 05/05/2014'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının hükümden önce gerçekleştiği anlaşılmış (HAGB kararından sonra işlenen suç tarihine kadar olan süre toplam süreden çıkarıldığında), sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,