Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/2589 K.2021/3938

I. 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

II. 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

III. 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması veya kredi kartı borcunun ertelenmesi amacıyla kullanmak suretiyle 2008 ve 2010 yıllarında tefecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın 2009 yılında aynı veya benzer yöntemle tefecilik suçunu işlediği iddiasıyla Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2014 tarih ve 2014/64244 soruşturma sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, Konya 9. Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli, 2015/56 Esas ve 2016/151 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyet hükmü kurulduğu,

anılan kararın temyiz edilmesi üzerine dava dosyasının Dairemizin 2021/5222 Esas sırasına kaydedildiği anlaşılmakla; kullanılan ve harcama yapılan POS cihazlarının bağlı olduğu, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ilgili bankaların dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi ile ayrıca mükerrer yargılama yapılmaması ve yüklenen fiillerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, söz konusu dosya ile varsa tefecilik veya 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarına ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi,

aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra, mükerrer dava açılıp açılmadığı, sübutu kabul edilen fiillerin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,