Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/2757 K.2019/4860

I- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin suça konu faturaların KDV indirimlerinde kullanılması nedeniyle 25.07.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların KDV indirimde kullanılması nedeniyle suç tarihi olan 25.01.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;