Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/2887 K.2019/8429

2- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan; mahkumiyet

I- 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi: 1-Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda gerçekleştirilen eylemlerin zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı ve zamanaşımı hükümleri de gözetilmeden, sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek hüküm kurulması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından, uyulmasına karar verilen dairemizin 01.03.2017 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıılarında sahte fatura kullanmak suçlarından açılan davada, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı,

mütalaanın “2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin olduğu gözetilerek öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıılarında sahte fatura kullanmak suçlarından dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi mütaala verilmesi halinde ise yargılama sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi,

II- Defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Defter ve belge gizleme suçunda, 08.02.2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle “18 ay” olarak değiştirildiği;

somut olayda, “defter ve belge ibraz etmemek” suçunun suç tarihinin “18.06.2009“ olması karşısında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen “1 yıldan 3 yıla“ kadar olan hapis cezasının sanık lehine bulunduğu, uygulamada hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir gerekçenin bulunmaması da dikkate alındığında; suçun işlendiği tarihte temel cezanın alt sınırının "1 yıl" hapis olduğu gözetilmeden yazılı şekilde "18 ay" üzerinden uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarınca kazanılmış hak olacağından, Dairemizin 01.03.2017 tarihli bozma ilamına konu ve kazanılmış hak teşkil eden mahkemenin 03.12.2012 tarihli ilamında sanık hakkında defter ve belge gizlemek suçundan 2005 ve 2006 takvim yılları bakımından ayrı ayrı 359/a-2 maddesi uyarınca 6 ay cezaya hükmedildiği ve sonuç ceza miktarının cezaların toplamı olan 12 ay olduğu gözetilmeden, 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,