Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3136 K.2022/10159

Sanığın yokluğunda verilen 20.05.2015 tarihli hükmün, sanığın duruşmada bildirdiği adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Kanun'un 21/2 maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve sanık müdafisinin öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,