Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/343 K.2022/21049

... ... ...

Katılan vekilinin temyiz isteminin beraat hükmüne, sanıkların temyiz istemlerinin ise mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında “tefecilik“ suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “tefecilik“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge kullanma ve düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizlerinin incelenmesinde:

1-Sanıklar hakkında “Tefecilik“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden:

a)Kızıltepe Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan...Turizm Taşımacılık Gıda Ltd.

Şti.nin yetkilileri olan sanıklar hakkında, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmemeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından.

Şanlıurfa Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 06.06.2013 tarihli 2013-A-567/19 sayılı vergi tekniği raporu doğrultusunda, kredi kartları ile çekim yapılan kart sahiplerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin katılan kurumdan ve ilgili bankalardan da sorulmak suretiyle tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, bu kişilerin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak sanıkların iş yerinden gerçekten alışveriş yapıp yapmadıkları, kredi kartlarının kullanımı sırasında kiminle muhatap oldukları hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra;

sanıkların eylemlerinin sübutu halinde, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret fiillerinin, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tefecilik suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

b)Kabule göre de;

aa)Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

bb)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

2-Sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2013 tarihli, 2013/2783 Soruşturma ve 2013/1462 Esas sayılı iddianamesiyle 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan komisyon mütalaasına kısmen uygun olarak sanık hakkında yalnızca “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden, Mahkemece sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından da mahkûmiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

3-Sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden:

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,