Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3630 K.2022/820

A) Mühür bozma suçundan verilen hükme ilişkin temyiz incelemesinde:

Sanık hakkında ikametinde bulunan ve borcundan dolayı mühürlenen su sayacındaki mührün bozularak su kullanıldığının tespit edildiğinden bahisle mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; ....

Genel Müdürlüğü Abone İşleri Daire Başkanlığının 01.04.2013 tarihli cevabi yazısında tahliye nedeniyle suyun kesilerek sayacın 11.06.2012 tarihinde mühürlendiğinin ve 12.10.2012 tarihli mühür bozma tespit tutanağının düzenlendiğinin belirtildiği; mühür bozma suçunun oluşabilmesi için öncelikle usulüne uygun biçimde icra edilmiş mühürleme işleminin bulunması gerektiği gözetildiğinde.

11.06.2012 tarihli mühürleme tutanağının ilgili kurumdan araştırılıp, varsa aslı veya onaylı örneğinin dosya içerisine getirtilmesi, gerektiğinde tutanak mümzilerinin de dinlenmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de:

5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerektiği dikkate alındığında;

incelenen dosyaya göre, sanığa yüklenen "mühür bozma" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine 18.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek,

adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın CMK'nin 231/6-a maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği anlaşılmakla; engel adli sicil kaydı bulunmayan ve cezası ertelenen sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

B) Mala zarar verme bozma suçundan verilen hükme ilişkin temyiz incelemesinde:

24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan yasa maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının da düzenlendiği değerlendirildiğinde yukarıdaki kabule göre;

“mağdur” kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişiler olarak "suçtan zarar görme" kavramı ise, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Dairemizin kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak yorumlanıp uygulandığında; mühür bozma suçuyla mala zarar verme suçunun mağdurunun ayrıştığı, sanığın üzerine atılı mühür bozma suçunun mağdurunun kamu olduğu, mala zarar verme suçunun mağdurunun ise katılan ... olduğu,

dolayısıyla sanığa isnat edilen mühür bozma suçu ile mala zarar verme suçunun mağdurlarının farklı olduğu anlaşılmakla, sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş,