Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3658 K.2024/8454

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli ve 2009/265 Esas, 2014/147 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında; suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçlarından, sanıklar ..., ... ve ... hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesi gereği ayrı ayrı beraatlerine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, son fıkrası, 43, 168, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyetlerine hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz talebi, Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ve sanık ...'in temyiz talepleri, haklarında verilen mahkumiyet kararlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kamu görevlisi olan doktor ve eczacı sanıkların, eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle gerçekte hasta olmayan kişiler adına gerçeğe aykırı olarak reçeteler tanzim edip katılan kuruma fatura ederek nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma ile suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçlarını işlediklerinin iddiası ile dava açılmıştır.

IV. GEREKÇE

Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/265 Esas sayılı temyize konu dosyasının yargılaması devam ederken, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/36694 esas numarası ile yapılan soruşturma sonucu temyize konu iş bu dosyanın sanıkları ... ve ...'in de aralarında bulunduğu bir kısım sanık hakkında iddianame metninde bu dosyanın bağlantılı olduğu ve birleştirilmesi gerektiği açıklanmış, davanın açıldığı Adana 1.Ağır Ceza Mahkemesi 12.06.2012 tarihli 2009/538 Esas 2013/291 Karar sayılı kararıyla dosyanın Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/265 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

Adana 4.Ağır ceza Mahkemesi'nin birleştirmeye muvafakat vermediği, akabinde Yargıtay 5.Ceza Dairesi'nin 03.06.2014 tarihli kararıyla her iki dosya arasında bağlantı olup birleştirilmesi gerektiği ve yargılamanın Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/265 Esas sayılı dosyası üzerinden devam edilmesine karar verildiği, ancak Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesi'nin Yargıtay 5.Ceza Dairesi kararı beklenmeksizin 06.03.2014 tarihinde karara bağlandığı anlaşılmakla, her iki dosya arasında sanıkları ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunması,

yargılamanın birlikte yürütülerek delillerin beraberce değerlendirilmesi suretiyle sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumlarının tespitinde zorunluluk bulunmasına rağmen birleştirme yoluna gidilmeden karar verilmiş olması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli ve 2009/265 Esas, 2014/147 Karar sayılı kararına yönelik temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,