Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3771 K.2022/12420

A) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde; Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 26.06.2015 tarihinde tebliğ olunan hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra, 07.08.2015 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, B) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafi ve sanık ...’ün temyizinin incelenmesinde;

Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, sanık ...’ın yokluğunda verilen hükmün, önce duruşmada beyan ettiği adresine çıkartıldığı,

adresten ayrıldığından tebliğ edilmeksizin iadesi üzerine, adres kayıt sisteminde adresinin bulunmaması nedeniyle savunmasında bildirdiği adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği ancak dosya kapsamında sanık ...’a daha önce yapılmış bir tebligat işleminin bulunmadığı ve açıklanan nedenlerle Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sanık müdafinin öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla, sanık ... yönünden temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,