Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3802 K.2022/8832

Suç tarihinin en son faturanın düzenlendiği 06.05.2010 tarihli olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2014 tarih ve 2014/4116 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, gerekçe kısmında sahte fatura kullanma suçu anlatılıp hüküm kısmında “sahte fatura düzenleme ve kullanma” şeklinde hüküm kurularak hükmün karıştırılması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında Vergi Usul Kanunu’na aykırılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 06.05.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;