Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/391 K.2022/13439

1) 2010 ve 2011 takvim yılı yasal defter ve belgelerini usulüne uygun şekilde yapılan tebligata rağmen yasal süre içinde ibraz etmemek suretiyle sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, 11.12.2012 tarihli vergi inceleme tutanağına göre sanığın kendisine yapılan tebligat üzerine ilgili kuruma 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin olarak tasdiksiz defteri kebir ile noter tasdikli 2012 hesap dönemi defteri olarak tasdik ettirdiği yevmiye defterini ve envanter defterini 2010 yılına ait yasal defter olarak ibraz ettiği, 2011 yasal defterlerinin ise tamamen tasdiksiz olduğu,

nedeni sorulduğunda cevaben 2010 ve 2011 yasal defterlerini tasdik ettirmeyi unuttuklarını, inceleme için defter ve belgeler istendiğinde notere tasdik için gittiklerini ancak geçmişe dönük tasdik işleminin yapılmadığının söylenildiğini, bu nedenle yalnızca bir adet envanter defteri ile bir adet yevmiye defterini 2012 defteri olarak tasdik ettirip bu defterlere 2010 yılı işlemlerini aktardıklarını belirttiği, sanık yasal defterlerinin tasdiksiz olduğunu belirterek elindeki tasdiksiz yasal defterleri ibraz etmiş ise de mükellef kurumun tarh dosyasının incelenmesinde 2011 takvim yılı yasal defterlerinin ...

2. Noterliğinin 30.12.2010 tarih ve 03279 - 03280 yevmiye numaraları ile tasdikinin yasal süresinde yapıldığının tespit edilmiş olması karşısında sanığın kendisine yapılan 05.10.2012 tarihli tebligattan haberdar olduğu, mükellefiyetin 31.05.2011 tarihinde resen terk ettirildiği için incelemenin işyerinde yapılamadığı, ...

2. Noterliğince 30.12.2010 tarihinde tasdik ettirilen böylece varlığı sabit olan 2011 yılı envanter defteri ile yevmiye defterini incelemeye ibraz etmemek suretiyle üzerine atılı defteri kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği sabit olduğu halde yazılı şekilde mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,

2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,