Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3919 K.2020/3642

7035 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinin 1. fıkrasının Bölge Adliye Mahkemelerinden verilen kararlara ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin CMUK'nin 310. maddesine göre 1 hafta olduğu, ancak verilen hükümde temyiz süresi 15 gün olarak gösterilmek suretiyle yanıltıldığı anlaşıldığından, sanığın 06/03/2019 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Kabahatler Kanununa aykırılıktan verilen idari para cezasına yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

İdari para cezası verilmesine ilişkin kararların, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdiri ile incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

UYAP sisteminden yapılan incelemede; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.09.2012 tarih, 2010/140 Esas ve 2012/658 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, hükmün Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 08.12.2015 tarih, 2015/10181 Esas ve 2015/5946 Karar sayılı ilamıyla bozulduğu ve yeniden yapılan yargılama sonucu, Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.12.2016 tarih, 2016/78 Esas ve 2016/667 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında beraat hükmü verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan diğer hükümlülüklerinden İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2012 tarih, 2006/466 Esas ve 2012/1091 Karar sayılı “1 yıl” hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözeltilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, ''Sanığın, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2012 tarih, 2006/466 Esas ve 2012/1091 Karar sayılı “1 yıl” hapis cezasına ilişkin geçmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,