Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3940 K.2020/566

1-Sigorta acenteliği yapan sanığın, olay tarihinde ...'e ait olan 55 K 9683 plaka sayılı aracın muayenesini yaptırmak için aracı, ruhsatını ve gerekli masrafı ...'den almasına karşın suça konu 10.11.2010 tarihli muayeneyi sahte olarak tanzim edip 55 DF 238 plakalı aracın muayenesine ait pulu yapıştırmak suretiyle atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği,

suça konu muayeneyi kendsinin yaptırmadığını, ...'in neden böyle söylediğini bilmediğini zaten kendisinin kamyon kullanmadığını savunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, 5271 sayılı CMK'nin 217/1. maddesi de dikkate alınarak, belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, yapılan değişikliğin aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması,

belge aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması gözetilmeden eksik inceleme hüküm kurulması,

2-Suça konu 10.11.2010 tarihli muayenedeki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda sanığın ve tanık ...'in suç tarihine yakın tarihlerdeki samimi yazı ve imza örnekleri temin edilerek uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabûle göre de;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,