Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/4009 K.2020/3905

Katılan idare vekilinin 26/04/2015 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların Mersin ... Gümrük Müdürlüğüne bağlı A tipi Antrepo işleten ...

Petrolcülük Anonim Şirketi yönetim kurulu başkan ve üyesi oldukları, şirketin antreposunda millileşmemiş akaryakıt bulunan tank ve depolar ile millileşmiş akaryakıtın bulunduğu depolar arasında karışıklık oluşmaması ve kaçakçılığa engel olunması için Gümrük Müdürlüğünce 18/04/2008 tarihinde R-10000210 numaralı mühür ile mühürlenen 23 numaralı tanka ait mührün 22/07/2008 tarihinde yapılan kontrolde bozulduğunun tespit edildiği, bu suretle sanıkların mühür bozma suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda;

sanıkların savunmalarında 23 nolu tankın mühürlenmediğini, buna ilişkin tutanağın da bulunmadığını belirterek suçlamayı kabul etmemeleri, Mersin Akaryakıt Gümrük Müdürlüğü'nün cevabi yazılarında mühürleme işleminin ilgili Kanun ve yönetmelikleri uyarınca yapıldığının, bu durumun da antrepoya ait antrepo güvenlik mühür defterinden anlaşıldığının, mühürlemeye ilişkin ayrıca bir tutanağın düzenlenmediğinin, mühürleme işleminde herhangi bir tebliğin de yapılmadığının bildirilmesi,

tutanak mümzilerinin tutanak içeriğinin doğru olduğunu beyan etmeleri ancak olayın üzerinden zaman geçmesi nedeniyle tam olarak hatırlayamadıklarını belirtmeleri karşısında; dosya arasında 18/04/2008 tarihinde mühürleme yapıldığına dair sadece "güvenlik mühür defteri" başlıklı belgenin bulunduğu, mühür bozma suçunun oluşması için öncelikle usulünce konulmuş bir mühür bulunmasının gerektiği, mührün bulunmasının ön koşul olduğu anlaşılmakla;

tüm dosya kapsamından mühürleme işleminin varlığına ve bu mührün sanıklar tarafından bozulduğuna dair savunmalarının ve diğer delillerin aksine mahkumiyetlerine yeterli, somut ve her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığından atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,