Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/4139 K.2019/5971

Yokluğunda verilen ve sanığın bilinen en son adresine çıkartılan ve iade edilen tebligattan sonra, aynı zamanda MERNİS adresi olan bu adresine usulüne uygun olarak 17.01.2019 tarihinde tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 26.04.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 315. maddesi uyarınca reddine dair Mahkemenin ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle usul ve yasaya uygun olan 29.04.2019 tarihli 2018/256 Esas ve 2018/693 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 09.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.