Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/4525 K.2019/8229

2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; yüklenen suçu kabul etmeyen sanığın, mükellefiyet kendi adına olmasına rağmen iş yerini babasının işlettiğini, suça konu faturaları kendisinin düzenlemediğini savunması; UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada, aynı mükellefiyet sebebiyle 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık hakkında açılan kamu davasında, Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarih ve 2012/896-2013/748 sayılı ilamı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün Dairemizin 26.12.2018 tarih ve 2017/9121-2018/10992 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- 2008 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların getirtilip, yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının bulunamaması hâlinde ise;

a) Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarih ve 2012/896-2013/748 sayılı dosyasının getirtilip incelenerek, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b) Sanığın işletmenin faaliyeti ile ilgili beyanname, işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması, mükellefiyet tesis tarihinden itibaren vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları getirtilip belgelerdeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Sanık hakkında düzenlenen 11.05.2012 tarih ve 2012-A-1808/32 sayılı vergi tekniği raporunun 2. sayfasında basım bilgileri açıklanan belgelerin (Fatura ve S.irsaliye) kim tarafından sipariş edilip teslim alındığının ilgili matbaadan sorulması,

d) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,