Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/4945 K.2022/18608

... ...

Temyize konu dosya ile Dairemizin 2019/2692, 2019/3738 Esas sayılı dosyaları arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

Sanıklar hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davalarında; sanık ...’ın savunmasında, nakliye komisyonculuğu yaptığını, fabrikalarla yaptıkları anlaşmalar karşılığında Türkiye’nin her yerine kamyon gönderdiklerini, kamyonculara paralarını peşin ödediklerini, gider karşılığı kamyonculardan fatura aldıklarını çünkü kendilerinin de fabrikaya fatura kestiklerini, kamyonculardan fatura aldıklarında internete girip kontrol ettiklerini, kamyoncu maliyeye kayıtlı olan faturayı değil de ikiz faturasını kendilerine kestiğini, bunu vergiden kaçmak için yaptıklarını,

bu nedenle olayın kendisinden kaynaklanmadığını beyan etmesi, bağlantılı diğer dosyalarda düzenlenen vergi tekniği raporunda; mükellefin ilgili yıllarda yasal defterlerine ve ilgili dönem beyanlarına dahil ettiği 92 mükellefle ilgili olarak karşıt inceleme talebinde bulunulduğu, 87 mükellef hakkında yapılan karşıt incelemenin sonuçlandırıldığı ve söz konusu faturaların anılan mükellefler tarafından düzenlenmediği, defter, kayıt ve belgelerinde yer almadığı, taklit faturalar olduğunun belirtildiği, sanıklar hakkında dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı,

ayrıca sanıkların aynı mükellefiyet kaydı dolayısıyla her iki sanık hakkında Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2014 tarihli iddianamesi ile 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davalarında Mahkemenin 2014/1105 Esas ve 2015/828 Karar sayılı ilamı ile her iki sanık hakkında beraat kararı verildiği,

yine sanık ... hakkında Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2015 tarihli iddianamesi ile 2009, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davalarında Mahkemenin 2014/516 Esas ve 2015/928 Karar sayılı ilamı ile beraat kararı verildiği, dosyaların Dairemizde temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin ve lehe yasanın uygulanabilmesi bakımından mükerrer dava olup olmadığı ve davalar arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilebilmesi için;

1) Mahkeme tarafından öncelikle durma kararı verilip, sanıklar hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat ve ret hükümleri kurulması,

2) Sanık ... için; yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen ve aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan dava dosyalarının birleştirilerek, yargılamanın birlikte yürütülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

3) Her iki sanık için suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,