Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/5144 K.2022/14658

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Suç tarihi itibariyle engel adli sicil kaydı bulunmayan, bir daha suç işlemeyeceği yönünde oluşan kanaat nedeniyle cezası ertelenen sanık hakkında, CMK’nin 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi değerlendirilmeden, “kasten işlemiş olduğu suçlardan sabıkası" olduğu şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, denetim süresinin belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nin 51/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

b-5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinde "hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında, sanık hakkında "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın yeniden infaz edileceğinin" belirtilmesi suretiyle infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

c-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,