Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/5477 K.2019/7330

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olmasına karşın, somut uygulamada hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir gerekçe de gösterilmeden temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında katma değer vergisi yönünden sahte fatura kullanmak suçundan inceleme yapıldığı, bu haliyle suç tarihinin son kullanılan 29.12.2007 tarihli faturanın kullanıldığı beyanname tarihi olan 25.01.2008 tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına 2007 olarak yazılması,

3- Aynı takvim yılında birden fazla fatura kullandığı tespit edilen sanık hakkında TCK’nin 43/1 md. gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,