Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/5493 K.2022/2321

Sanığın alış faturalarının %99,25'ini oluşturan, mal ve hizmet satın aldığı mükellefler .... ile ...... hakkında düzenlenen vergi raporlarına göre söz konusu faturaların taklit fatura olduğunun anlaşılması, sanığın vergi müfettişlerine ödemeleri nasıl yaptığını hatırlamadığını beyan etmesi, mahkeme huzurunda alınan savunmasında da ticari faaliyette bulunduğu kişi ve şirketleri tanımadığını söylemesi, yapılan karşıt incelemede sanığın faturalarını kullandığı tespit edilen ... ile .....

Elektrik Ltd.Şti.'nin müdürü olan .....'ın ...'ı ticari ilişki nedeniyle ve piyasadan tanıdıklarını, ödemeyi nakit yaptıklarını beyan etmeleri, sanık tarafından söz konusu mükelleflere düzenlenen faturaların sanık tarafından terk talebinde bulunulması nedeniyle vergi dairesi tarafından imha edilen fatura numaraları ile düzenlenildiğinin anlaşılması karşısında.

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, aynı takvim yılı içinde birden fazla beyanname döneminde sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.