Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/5619 K.2023/1263

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/161 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun), 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlediğine dair dosyada delil bulunmamasına rağmen hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi ve lehe olan hükümlerin gerekçe belirtilmeden uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...'ın olay tarihinde ... plakalı aracının muayene işlemlerini yaptırması için sanığa 200 TL para verdiği ve sanık tarafından aracın muayenesinin sahte olarak yaptırıldığı iddiasıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 13.08.2013 tarihli uzmanlık raporunda; ... plakalı araca ait motorlu araç trafik belgesinin arka yüzündeki aracın muayenesi bölümünde yapışık bulunan araç muayene pulunun sahte olduğu, yapılan sahtecilik işleminin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

3. Suça konu belge üzerinde Mahkeme tarafından yapılan gözlemde; muayene bölümündeki pulun bilinen araç muayene pullarının ayırıcı belirgin özellikleri yönünden farklılıklar gösterdiği, özellikle üzerindeki gümüş renkli baskının son derece özensiz ve niteliksiz olduğu, pul üzerindeki hologram işaretlerinin bulunmadığı ve ayrıca pul üzerindeki desenlere ait çizgilerin aslından hemen ayırt edilebilecek derecede özensiz biçimde bulunduğu belirtilmiştir.

4. Dosyada bulunan suça konu belge üzerinde Heyetimizce yapılan incelemede; yapılan sahteciliğin aldatma niteliğinin bulunduğu gözlemlenmiştir.

5. Sanık savunmasında; ... isimli şahsı tanımadığını, bu şahıstan para alarak araç muayenesi yaptırmadığını belirterek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

6. Temyiz dışı sanık ... savunmasında; olay tarihinde bir iş yerinde karşılaştığı sanık ...'nun 200 TL para karşılığında aslına uygun bir şekilde aracın muayenesini yaptırabileceğini söylediğini, sanığa ruhsatın bir örneğini ve para verdiğini, aracı vermediğini, üç gün sonra pul yapıştırılmış olarak ruhsatı sanıktan aldığını beyan etmiştir.

7. 28.02.2013 tarihli teşhis tutanağında; ...'ın ... plakalı aracının muayenesini yaptırdığını söylediği Ergün isimli şahsın tespiti için, kayıtlarda daha önceden benzer suçlardan haklarında yasal işlem yapılan şahıslara ait fotoğraflar gösterildiğinde, ... isimli şahsı teşhis ederek, kendisine araç muayenesi yapan kişinin bu şahıs olduğunu söylediği belirtilmiştir.

8. Sanık hakkında benzer suçtan başlatılan soruşturmalara ilişkin iddianame ve karar örneklerinin dosyaya konulduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sahte araç muayene işlemi yaptığı iddiası ile sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; dosya içeriğinden ve UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada benzer nitelikteki eylemleri nedeniyle sanığın hükme bağlanmış ve derdest dosyalarının bulunduğu anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere, resmi belgede sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve suç tarihleri de dikkate alınarak,

sanığın eylemlerinin her biri yenilenen kastla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, UYAP üzerinden ve sair surette tespit edilebilecek benzer suçlara ilişkin dosyalar araştırılarak, mümkünse mevcut dava ile birleştirilmesi, aksi halde özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin intikal ettirilmesi,

farklı araçlara ait ama aynı tarihli muayene kayıtlarının farklı tarihlerde düzenlendiğinin tespit edilememesi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61.maddesi kapsamında alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle ceza tayininin değerlendirilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulama olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması,

kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının veya 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek nitelikte olduğunun anlaşılması halinde ise tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.03.2016 tarihli ve 2014/487 Esas, 2016/128 Karar sayılı ilamında belirlediği ilkeler uyarınca mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu karar verilmesi,

2. Kabule göre de; a) Adli emanetin 2013/629 sırasında kayıtlı suça konu motorlu araç trafik belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, b) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/161 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,