Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/5717 K.2022/7152

Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2009 tarihli, 2008/530 Esas ve 2009/1412 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın sorgusunda bildirdiği adresine tebliğe çıkartılan gerekçeli kararın bila tebliğ iade edilmesi üzerine aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı, ancak bu adrese daha önce adli mercilerce usulüne uygun bir tebligat yapılmamış olması nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulüne uygun kesinleşmediğinden anılan kararda öngörülen denetim süresinin işlemeye başlamayacağı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli 2017/8-952 Esas ve 2018/403 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı,

denetim süresi başlamadığı için de sanığın bu durumu bilerek bu süre içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşulları bulunmadığından Mahkemece verilen 30.03.2015 tarihli mahkûmiyet hükmü hukuki değerden yoksun olup, dava zamanaşımını kesmeyeceği anlaşılmakla;

sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 03.11.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA;