Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/5901 K.2019/9619

Sanığın "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; suça konu faturaların Kurumlar vergisi indiriminde kullanıldığının tespit edilmesi nedeniyle suç tarihinin "26.04.2008" olduğu; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1. maddesinde düzenlenen "sahte fatura kullanma" suçunun cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımı sürelerinin temyiz inceleme tarihi itibarıyla henüz dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

1-Sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura kullandığı idda ve kabul edilen kamu davasında, suça konu faturalar kurumlar vergisinde kullanıldığından suç tarihinin 26/04/2008 olduğu ve 08.02.2008 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 3 yıla yükseltildiği gözetilmeden temel cezanın 18 ay hapis olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, yasaya aykırı,

2-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının alt soy dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,